W języku polskim bezpośrednie zwracanie się do drugiej osoby często wymaga wyboru formy gramatycznej rodzaju męskiego albo żeńskiego.

Na tej stronie staram się używać form neutralnych wszędzie tam, gdzie brzmią one naturalnie i nie odbierają językowi lekkości, bliskości ani płynności.

Nie zawsze jest to jednak możliwe. Próba zachowania pełnej neutralności za wszelką cenę prowadziłaby w wielu miejscach do zdań sztucznych, ciężkich albo pełnych podwójnych form, które utrudniałyby czytanie i odciągały uwagę od samej treści.

Dlatego tam, gdzie naturalna forma neutralna nie jest możliwa, posługuję się męską formą gramatyczną jako formą umowną.

Nie oznacza to, że zwracam się wyłącznie do mężczyzn.

Ta strona jest miejscem dla każdego, kto odnajduje w jej treściach coś dla siebie.

Najważniejsze pozostaje dla mnie to, aby język był żywy, naturalny i bliski człowiekowi. Aby nie stawał pomiędzy Tobą a myślą, którą chcę Ci przekazać.

Bo ostatecznie właśnie o to chodzi: nie o gramatyczną formę, lecz o spotkanie z tym, co może Cię poruszyć, zaciekawić albo skłonić do własnej refleksji.

Emi Grant